ehhhh

Bolimowski Park Krajobrazowy - konwalie

• łódzkie i mazowieckie;
• 23.130 ha (3.253 ha na terenie województwa łódzkiego)
• utworzony w 1986 r., powiększony w 1995 r. Siedziba zarządu parku mieści się w Skierniewicach.

Obszar parku obejmuje płaskie i faliste tereny Równiny Łowicko - Błońskiej, przechodzące na południu ku Wzniesieniom Łódzkim. Występuje tu typowy krajobraz polodowcowy w obrębie wysoczyzny moreny dennej, z licznie występującymi polami wydmowymi.

Puszcze:

• Bolimowska, Miechowiecka i Mariańska

Flora parku:

• dominują bory mieszane (sosny, dębu, grabu i jałowca),
• żyzne siedliska: grądy i świetliste dąbrowy
• w obniżeniach: olsy
• dolina Rawki: łęgi jesionowo - olchowe i zarośla wierzbowe.
• ponad 900 gatunków roślin naczyniowych (134 gatunków roślin rzadkich i chronionych) m.in. orlik pospolity, wawrzynek wilczełyko i lilia złotogłów.

Fauna parku:

• 163 gatunki zwierząt chronionych m.in. łosie, jelenie, daniele, dziki, piżmaki, bobry i lisy.
• dominuje ptactwo wodne, w tym m.in.: brodźce, bociany czarne, bekasy, remizy i łabędzie nieme

Rezerwaty przyrody:

• Kopanicha, Rawka, Ruda Chlebacz, Polana Siwica oraz Puszcza Mariańska (ostatni poza granicami województwa łódzkiego)
• siedliska bobrów nad rzeka Rawką oraz kilka pomników przyrody

Pozaprzyrodnicze atrakcje turystyczne:

• Nieborów, Arkadia, Łowicz, Skierniewice, Bolimów oraz pamiątki historyczne, w tym m.in. okopy i mogily z okresu obu wojen światowych.

Do dyspozycji turystów oddano obiekty wypoczynkowo - rekreacyjne w Bolimowie, Budach Grabskich i Nieborowie, z których korzystają głównie mieszkańcy pobliskich wielkich aglomeracji miejskich. Wyznakowano i opisano 3 szlaki turystyczne oraz 16 ścieżek dydaktycznych. Działają tu „zielone szkoły”.

Sieć rzeczna

• Chojnatka, Rawka

Rezerwaty przyrody

• "Kopanicha" "Polana Siwica" "Rawka"

Miejscowości w parku

• Bolimów, Borowiny, Budy Grabskie, Doleck, Jeruzal, Joachimów - Mogiły, Kowiesy, Nieborów, Stara Rawa, Suliszew, Wólka Łasiecka, Ziemiary

Park Krajobrazowy Międzyrzecza Warty i Widawki - rzeka, drzewo

• województwo łódzkie, na południowy wschód od Sieradza, w obrębie gmin: Widawa, Konopnica, Burzenin, Zapolice, Sieradz, Ostrówek i Zduńska Wola.
• utworzony został w 1989 roku.
• 25.330 ha.; siedziba dyrekcji Parku znajduje się w Sieradzu.

Przedmiot ochrony:

• Przedmiotem ochrony są doliny Warty, Widawki i ich dopływów wraz z otoczeniem, a także towarzysząca tym obszarom naturalna szata roślinna. W centralnej części parku znajduje się interesujący węzeł hydrograficzny, który tworzą zbiegające się rzeki Widawka, Grabia i Nieciecz.

Obszar parku wyróżnia się urozmaiconą rzeźbą terenu, zwłaszcza malowniczymi przełomami Warty, gdzie wysokości względne stoków doliny dochodzą do 45 metrów a na powierzchni ukazują się stare utwory wapienne. Z wysokich brzegów można obserwować rozlegle panoramy doliny.

Park Krajobrazowy Międzyrzecza Warty i Widawki jest obszarem o słabo rozwiniętej sieci dróg i rozproszonym osadnictwie. Nie ma większych zakładów przemysłowych, dominuje rolnicza gospodarka chłopska prowadzona przez małe i średnie gospodarstwa rolne.

Flora parku:

• lasy to niespełna 25% ogólnej powierzchni Parku. Przeważają sztucznie wprowadzone lasy sosnowe, lecz zachowały się również niewielkie fragmenty naturalnych zespołów leśnych, takich jak:
• bór mieszany, bór wilgotny, bór bagienny, bór śródlądowy, bór suchy, dąbrowa świetlista, grąd niski, grąd wysoki, ols czy łęg olszowy. Zespoły naturalnych borów bagiennych, łęgów i grądów zachowały się tylko w niewielkich fragmentach.
• ponad 600 gatunków roślin naczyniowych
• 30 gatunków roślin chronionych (19 znajdujących się pod całkowitą a 11 - częściową) Dość liczną grupą są rośliny rzadkie w skali kraju - stanowią bowiem 25% (154 gatunki) wszystkich gatunków występujących na terenie Parku.
• rośliny związane z torfowiskami, wilgotnymi łąkami, szuwarami, wodami oraz innymi siedliskami - przynajmniej okresowo podtopionymi.
• spotyka się m.in rosiczkę okrągłolistną, żurawinę błotną, borówkę bagienną, bagno zwyczajne, wełnianki i liczne gatunki mchów.
• gatunki muraw kserotermicznych i ciepłolubnych okrajków. Z roślin chronionych wstępują tutaj widłak torfowy, widłak goździsty, rosiczka okrągłolistna czy kruszczyk szerokolistny.

Fauna parku jest stosunkowa bogata.

• hydrofauna: wrotki, pijawki, widłonogi, widelnice, jętki, pluskwiaki różnoskrzydłe, mięczaki, skąposzczety, ważki, chruściki, chrząszcze.
• ryby (29 gatunków) płoć, śliz, jelec i szczupak.
• tarło: brzana, certa, spotyka się również węgorza.
• ptaki: żuraw, zimorodek, bocian biały, czajka czy kaczka krzyżówka.
• gadychronione: ropucha paskówka, i zaskroniec
• ssaki: bóbr i wydra.

Pozaprzyrodnicze atrakcje turystyczne:

• ślady osadnictwa pradziejowego, charakterystyczne dla niemal wszystkich okresów rozwoju różnych kultur osadniczych;
• stanowiska archeologiczne w Strobinie (kurhan z okresu rzymskiego), Konopnicy, Siemiechowie, Burzeninie i Widawie.
• pojedyncze obiekty zabytkowe, zarówno świeckie jak i sakralne. Jedną z najstarszych, a zarazem jedną z pierwszych w Polsce świątyń zbudowanych z cegły jest XIII - wieczny kościół p.w. św. Urszuli w Strońsku.
• romański tympanon pochodzenia skandynawskiego lub tyrolskiego. Zabytkowe układy urbanistyczne funkcjonują od wieków w takich miejscowościach jak Widawa, Burzenin czy Chojne.
• pobernardyński zespół kościelno - klasztorny w Widawie. Funkcjonujące w pomieszczeniach klasztornych Muzeum Parafialne eksponuje wiele cennych pamiątek historycznych.
• zespoły parkowo - dworskie czy parkowo - pałacowe znajdujące się m.in. w Konopnicy i Rychłocicach.

Sieć rzeczna

• Grabia, Nieciecz, Warta, Widawka

Rezerwaty przyrody

• "Grabica", "Korzeń", "Winnica"

Miejscowości w parku

• Antonin, Beleń, Brzyków, Burzenin, Chojne, Grabica, Jeziorko, Kalinowa, Konopnica, Osjaków, Pstrokonie, Rembieszów, Rychłocice, Siemiechów, Strońsko, Strumiany, Tyczyn, Widawa, Wielka Wieś, Witów, Zamość, Zborów

Park Krajobrazowy Wzniesień Łódzkich

• utworzony w 1996 roku na terenie Łodzi oraz powiatów: łódzkiego wschodniego, brzezińskiego i zgierskiego.
• 13.767 ha, z czego na otulinę przypada 3.020 ha.
• Park położony jest na terenie sześciu gmin: Brzeziny, Stryków, Nowosolna, Łódź, Dmosin i Zgierz. Siedziba dyrekcji Parku mieści się w Łodzi.

Przedmiot ochrony:

• Park Krajobrazowy Wzniesień Łódzkich chroni unikatowy w Polsce środkowej krajobraz wyżynny uformowany na obszarze między Łodzią, Brzezinami i Strykowem. Do najcenniejszych walorów parku należy wyjątkowo bogata rzeźba terenu, podlegająca nadal żywym procesom geomorfologicznym, a także fragmenty naturalnej szaty roślinnej, związanej zwłaszcza z licznymi źródliskami i strumieniami oraz interesująca fauna.

Obserwuje się tu m.in. nagromadzenie interesujących form geomorfologicznych takich jak parowy, wcięcia drogowe, wysokie miedze czy głazy narzutowe.

Flora parku:

• wskaźnik lesistości wynosi około 28%.
• leśne uroczyska Janinów i Poćwiardówka mają około 550 ha powierzchni a Tadzin - Szymaniszki ok. 340 ha.
• obecność wielu rzadkich i chronionych gatunków roślin, w tym gatunków najbardziej zagrożonych i rzadkich w skali regionu, znajdujących się w tzw. czerwonej księdze. Rośnie tu pełnik europejski, naparstnica zwyczajna, wawrzynek wilczełyko oraz widłaki.

Fauna parku:

• grupa występujących tu rzadkich bezkręgowców żyjących wyłącznie w Polsce Południowej lub nawet tylko w górach, a także gatunki saprofagiczne mające w Parku Krajobrazowym Wzniesień Łódzkich jedyne stanowiska w Polsce (dwa gatunki muchówek). W Lesie Łagiewnickim ma stanowisko trzmiel tajgowy relikt borealny, umieszczony w Polskiej Czerwonej Księdze Zwierząt.
• Z gatunków kręgowców stwierdzonych w parku za najcenniejsze dla środkowej Polski można uznać spośród płazów traszkę grzebieniastą i kumaka nizinnego; z ptaków muchołówkę małą, jarzębatkę, pójdźkę, trzmielojada, siniaka i zniczka, oraz wśród ssaków kilka gatunków nietoperzy, borsuka i kunę domową.

Rezerwaty przyrody:

„Las Łagiewnicki”, „Parowy Janinowskie” i „Struga Dobieszkowka” oraz Zespół Przyrodniczo-Krajobrazowy „Górna Mrożyca”.

• zespoły pałacowo - parkowe i wiejskie parki podworskie.
• murowany dwór wiejski w Byszewach, w którym na początku XX wieku chętnie przebywał Jarosław Iwaszkiewicz

• 4 inne parki podworskie, m.in. w Dobieszkowie, Klęku, Łagiewnikach oraz dziś już bardzo zniszczony park w Niesułkowie - Kolonii. Większość z nich jest niestety zaniedbana i wymaga opieki konserwatorskiej.

• klasztor z kościołem parafialnym pod wezwaniem św. Antoniego Padewskiego z XVIII stulecia oraz kapliczki św. Antoniego i św. Rocha przy ulicy Wycieczkowej (Łagieszweki);
• zabytkowe kościoły w Dobrej i Niesułkowie.
• drewniany młyn w Dąbrówce Małej
• kościół mariawicki w Grzmiącej
• cmentarz z I wojny światowej na skraju lasu we wsi Poćwiardówka.

Sieć rzeczna

• Grzmiąca, Moszczenica, Mrożyca

Rezerwaty przyrody

• "Parowy Janinowskie", "Struga Dobieszkowska"

Miejscowości w parku

Bukowiec, Byszewy, Dąbrowa, Dobieszków, Dobra, Głogowiec, Grabina, Grzmiąca, Janinów, Klęk, Lipka, Moskwa, Niesułków, Plichtów, Polik, Stare Skoszewy, Syberia, Szymaniszki, Tadzin, Wola Cyrusowa

Przedborski Park Krajobrazowy

1988 roku; łódzkie i świętokrzyskie

Powierzchnia parku wynosi 16.640 ha, a otuliny 14.490 ha.

Siedziba dyrekcji Parku znajduje się w Przedborzu.

Przedborski Park Krajobrazowy (wraz ze Spalskim Parkiem Krajobrazowym i Sulejowskim Parkiem Krajobrazowym) wchodzi w skład Zespołu Nadpilicznych Parków Krajobrazowych z siedzibą w Moszczenicy.

Obszar parku zajmuje płaskie i faliste tereny Wyżyny Przedborskiej, najbardziej cenną przyrodniczo część zbudowanego z wapieni i piaskowców i zajmującego centralną cześć parku Pasma Przedborsko - Małogoskiego oraz fragmenty Niecki Włoszczowskiej, Wzgórz Łopuszańskich i Wzgórz Opoczyńskich.

Przedmiot ochrony:

Wspólnie z Parkami: Sulejowskim i Spalskim, Przedborski Park Krajobrazowy chroni dorzecze Pilicy

Zadaniem parku jest zachowanie jego walorów przyrodniczych i krajobrazowych, stworzenie systemu skutecznej ochrony najcenniejszych obiektów - rezerwatów i pomników przyrody oraz udostępnienie terenu dla turystyki ekologicznej.

Flora parku:

• Lasy - 63,8 % powierzchni, a w otulinie 3.470 ha (23,9 %). Są to przeważnie drzewostany sosnowe na siedlisku borów mieszanych, przeplecione olsami i borami bagiennymi.

• 900 gatunków roślin naczyniowych. Na wzgórzach wapiennych rośnie szereg gatunków wapieniolubnych. Do gatunków takich należą m.in.: zawilec wielkokwiatowy, goryczka orzęsiona i wiśnia karłowata. Z gatunków górskich rośnie tu bez koralowy i śnieżyczka przebiśnieg.
• 39 gatunków roślin objętych ochroną całkowitą. Godne uwagi są: wierzba borówkolistna - relikt arktyczny na torfowisku Piskorzeniec, gatunek bardzo rzadki w Polsce a także: wiśnia karłowata - nieliczne okazy w okolicy Rączek, wawrzynek wilczełyko, bluszcz pospolity - niezbyt częsty w lasach.
• widłaki: goździsty i gajowy oraz bardzo rzadkie - widłak spłaszczony i wroniec. Rośnie tu pełnik europejski, orlik pospolity, sasanka wiosenna, zawilec wielkokwiatowy, grążel żółty, lilia złotogłów, kosaciec syberyjski, obuwik pospolity żłobik koralowy i grzyb - szmaciak gałęzisty. Na terenie Parku rośnie również wolfia bezkorzeniowa - najmniejsza roślina kwiatowa na świecie.
• szereg gatunków chwastów bardzo rzadko występujących w Polsce - m. in. czechrzycę grzebieniastą, miłki, przewiercień okrągłolistny czy włóczydło polne.

Fauna parku:

• ptaki - 168 gatunków;98 należy do awifauny lęgowej m.in.: biegusa płaskodzioba, bociana czarnego, łabędzia niemego, ogorzałki rybołowa, bąka, gągoła i kropiatki.

• z pomocą człowieka na teren parku powróciły bobry.
• łosie, sarny, dziki i borsuki.

Pozaprzyrodnicze atrakcje turystyczne:

Najciekawsze zabytki znajdują się na terenie Przedborza, w tym kościół p.w. św. Mikołaja, wzniesiony w XIV stuleciu i rozbudowany w wieku XVIII, pozostałości zamku Kazimierza Wielkiego oraz murów miejskich (XIV w).

W wiejskim krajobrazie Przedborskiego Parku Krajobrazowego można jeszcze spotkać przykłady starego budownictwa ludowego - chaty kryte słomą, studnie z żurawiem, piwnice ze sklepieniem kolebkowym, chylące się kuźnie, a nade wszystko urocze kapliczki i figurki wtopione w pagórkowaty krajobraz, szczególnie w takich wioskach jak: Chałupy, Gaj, Policzko Stare, Wymysłów, Piskorzeniec, Borowa, Wygwizdów, Przyłanki, Góry Mokre i inne.

W Przedborskim Parku Krajobrazowym znajduje się również 10 parków podworskich o różnym stanie zachowania.

Sieć rzeczna

• Pilica

Rezerwaty przyrody

• "Czarna Rózga", "Piskorzeniec"

Miejscowości w parku

Góry Mokre, Góry Suche, Krzętów, Piskorzeniec, Przedbórz, Żeleźnica

Spalski Park Krajobrazowy

1995 r.; dyrekcja w Spale

12.875 ha a jego otuliny 23.192 ha

obszar Wzniesień Południowomazowieckich i obejmuje wschodnią część Równiny Piotrkowskiej oraz północno - wschodni fragment Równiny Radomskiej

Przedmiot ochrony:

Park stanowi obszar o dobrze zachowanych cechach krajobrazu naturalnego z bogatym i różnorodnym światem roślinnym i zwierzęcym. Chroni on dolinę rzeki Pilicy wraz z najbardziej cennymi przyrodniczo terenami przyległymi. W granicach parku przeważają tereny leśne (57,4%), ale znaczny udział mają też użytki rolne (35,6%). Pozostałe 7% powierzchni przypada na tereny zainwestowane i wody.

Flora parku:

Rozległe lasy w środkowym biegu Pilicy coraz częściej nazywane są Puszczą Pilicką, choć nie mają one w rzeczywistości charakteru historycznej puszczy. Składają się z kilku kompleksów, położonych po obu stronach Pilicy, przy czym największa ich część przypada na Równinę Piotrkowską.

Na tle równinnego, mało lesistego krajobrazu Polski Środkowej dolina rzeki Pilicy wyróżnia się malowniczością i różnorodnością krajobrazu. Pilica płynie tutaj naturalnym korytem, miejscami meandrując. Liczne wysepki, mielizny, starorzecza stwarzają dobre warunki siedliskowe dla wielu gatunków roślin i zwierząt.

Najbardziej atrakcyjny krajobrazowo fragment doliny to przełomowy odcinek rzeki w okolicach Inowłodza. Z krawędzi wysoczyzny na Legnicy i Zakościelu rozpościera się rozległy widok na dolinę Pilicy i zwarte kompleksy leśne. Równie atrakcyjnym miejscem widokowym są tereny krawędziowe w okolicach Łęgu i Grotowic.

W rozległej dolinie Pilicy występują mozaikowo: łąki, resztki starych drzewostanów, wrzosowiska murawy piaskowe, turzycowiska i trzcinowiska. Na terenie Parku dominują lasy sosnowe w różnym wieku, ale spotyka się również lasy mieszane i liściaste: olsy, grądy, świetliste dąbrowy oraz łęgi olszowo - jesionowe. Najciekawsze przyrodniczo lasy ze starymi drzewostanami występują w okolicach Spały, Konewki, Luciążnej, Żądłowic i Smardzewic.

• 800 gatunkow naczyniowych
• 19 gatunków roślin objętych ochroną całkowitą (m.in. lilię złotogłów, orlika pospolitego, widłaki, storczyki), 11 ochroną częściową (paprotkę zwyczajną, pierwiosnkę wyniosłą, kocanki piaskowe) oraz 42 gatunki, które w Polsce Środkowej występują nielicznie.

Fauna parku:

• 205 gatunków, w tym 140 mających tu swoje lęgowiska. Z wyjątkiem 3 gatunków (wrony siwej, sroki i gawrona) wszystkie inne patki bądź to podlegają ochronie bądź też są ptakami łownymi.
• 28 gatunków ryb i jednego przedstawiciela smoczkoustych - minoga strumieniowego. Odnotowano również 9 gatunków płazów, w tym 6 chronionych oraz 5 gatunków gadów, wszystkich podlegających ochronie.
• 31 gatunków ssaków, z czego 7 objętych jest całkowitą ochroną, a 12 należy do zwierzyny łownej. Należy podkreślić występowanie zwierzyny grubej, a zwłaszcza dzików, saren, jeleni szlachetnych i danieli.

Jak dotąd na terenie Spalskiego Parku Krajobrazowego i jego otuliny utworzono jak dotąd 5 rezerwatów przyrody. Interesującym miejscem jest Ośrodek Hodowli Żubrów w Książu k. Smardzewic, znajdujący się od 1976 r. pod zarządem Kampinoskiego Parku Narodowego.

Rezerwaty przyrody:

W granicach Parku leżą 3 rezerwaty: „Konewka”, „Spała” i „Żądłowice”, w granicach otuliny dwa kolejne - „Sługocice” i „Jeleń”.

Sieć rzeczna

Gać, Luboczanka, Pilica

Rezerwaty przyrody

"Błogie", "Konewka", „Spała", „Żądłowice"

Miejscowości w parku

Anielin, Brzustów, Ciebłowice Małe, Gapinin, Grotowice, Inowłódz, Konewka, Konstantynów,

Kozłowiec, Królowa Wola, Lubocz, Mysiakowiec, Poświętne, Rzeczyca, Spała, Studzianna, Teofilów, Zakościele, Żądłowice

Sulejowski Park Krajobrazowy

1994 r.; siedziba w Moszczenicy

z otuliną zajmuje obszar 56.371 h

Północno - zachodnia część parku leży w obrębie Równiny Piotrkowskiej, południowy jego fragment położony jest na Wzgórzach Radomszczańskich, a wschodnia część na Wzgórzach Opoczyńskich.

Obszar parku obejmuje: dolinę rzeki Pilicy w jej środkowym biegu oraz Zbiornik Sulejowski, wykorzystywany do zaopatrzenia Łodzi w wodę, ochrony przeciwpowodziowej i produkcji energii elektrycznej (elektrownia o mocy 3,5 MW).

Przedmiot ochrony:

Ochronie podlegają najcenniejsze przyrodniczo tereny przyległe - w tym leśne - będące pozostałością wielkiej Puszczy Pilickiej z fragmentami przyrody naturalnej, chronionymi w 11 zatwierdzonych i 5 projektowanych rezerwatach, zespołach przyrodniczo - krajobrazowych i użytkach ekologicznych.

Flora parku:

Sulejowski Park Krajobrazowy leży w zasięgu geograficznego występowania jodły pospolitej, klonu, jawora, świerku pospolitego i buka. Dotychczas w granicach Parku stwierdzono występowanie 14 zespołów leśnych i zaroślowych oraz kilkanaście zbiorowisk o charakterze przejściowym. Spotyka się tu piękne łąki i torfowiska oraz murawy piaszczyste i nawapienne.

W lasach Parku odnotowano występowanie 35 gatunków roślin podlegających całkowitej ochronie oraz 15 częściowo chronionych. Osobliwościami florystycznymi są m.in.: długosz królewski, storczyki, widłaki i zimnoziół północny.

Fauna parku:

Spośród zwierząt spotykanych na terenie Parku najliczniejszą grupę stanowią owady lądowe. Szczegółowe badania przeprowadzono nad muchówkami - stwierdzono występowanie 150 gatunków, co stanowi ok. 40% fauny krajowej.

• 35 gatunków ryb i smoczkoustych, a występujący tu minog ukraiński i koza złotawa znajdują się na liście Czerwonej Księgi. Stwierdzono tu także obecność 5 gatunków gadów, 12 płazów, 196 ptaków (ok. 55% awifauny krajowej), w tym 146 gatunków lęgowych (63% ptaków lęgowych w Polsce).
• Z gatunków odnotowanych w Czerwonej Księdze spotykany jest tutaj bąk, gągoł, kropiatka, sieweczka obrożna i rybitwa białoczelna.
• ssaki - 39 gatunków, w tym bóbr, łoś, wilk i wydra.

Pozaprzyrodnicze atrakcje turystyczne:

Na terenie Sulejowskiego Parku Krajobrazowego znajdują się liczne zabytki historii i kultury materialnej. Z pewnością najcenniejszym zabytkiem i to najwyższej klasy jest opactwo Cystersów w Sulejowie - Podklasztorzu. Na terenie Sulejowa znajdują się również zabytkowe wapienniki Jan i Wiktor.

Na terenie parku znajduje się też kilka innych, cennych zabytków architektury sakralnej. W Skotnikach znajduje się, późnogotycki kościół drewniany a w Smardzewicach - barokowy kościół wzniesiony w latach1683-99 i klasztor franciszkański z XVIII stulecia, otoczone murem z niewielkimi basztami.

W Bąkowej Górze, na wzgórzu o tej samej nazwie znajdują się ruiny zamku z XIV wieku. W sąsiedztwie znajduje się zabytkowy, XVII - wieczny dwór Małachowskich oraz kościół parafialny z XV stulecia. Z rozległych ruin zamku rycerskiego wzniesionego przez Majkowskich oraz cennego zespołu potężnych dębów słyną również Majkowice.

Sulejowski Park Krajobrazowy to również drewniane śródleśne osady, stare wiejskie chałupy m.in. w Stobnicy i Niewierszynie oraz skromne kapliczki rozsiane po wsiach, przy drogach wiejskich.

Zdecydowanie najwięcej turystów przyciąga na teren parku Zbiornik Sulejowski rozciągający się miedzy Sulejowem a Smardzewicami. To sztuczne jezioro utworzone zostało w latach 1969-74 poprzez spiętrzenie Pilicy tamą o długości 1200 m, wysokości 16 m i szerokości w koronie 10 m. Akwen ma 2117 ha powierzchni, 17 km długości oraz zróżnicowaną szerokość (do 3,5 km). Maksymalna głębokość wynosi 10 metrów.

Sieć rzeczna

• Pilica, Strawa

Rezerwaty przyrody

• "Gaik", "Niebieskie Źródła", "Twarda"

Miejscowości w parku

Karolinów, Leonów, Piotrków Trybunalski, Prucheńsko Małe, Smardzewice, Sulejów, Swolszewice Małe, Tomaszów Mazowiecki, Tresta, Twarda, Zarzęcin

Załęczański Park Krajobrazowy

lodzkie i opolskie;

1978 roku jako jeden z pierwszych parków krajobrazowych w Polsce.

14.485 ha, a jego strefy ochronnej 12.328 ha.

Park obejmuje pagórkowate tereny północno - wschodniej części Wyżyny Wieluńskiej z malowniczą doliną Warty i jej zakolem o charakterze przełomu, zwanym Wielkim Łukiem Warty.

Przedmiot ochrony:

ochrona krajobrazu jurajskiego, w tym bogactwa form krasowych takich jak: wapienne skałki ostańcowe, jaskinie, ponory i leje krasowe oraz wywierzyska a także ochrona miejscowej flory i fauny. Zachowały się tu również ślady zlodowacenia pochodzące z plejstocenu - wzgórza morenowe i równiny sandrowe.

Flora parku:

• suche bory sosnowe, bory bagienne, dąbrowy i olsy, nad rzekami łęgi jesionowo - olszowe a na skałach wapiennych - murawy kserotermiczne.
• 1200 gatunków roślin naczyniowych, mchów i porostów.
• gatunki należące do wielu grup siedliskowych, jednak najliczniej reprezentowane są rośliny związane z siedliskami zmienionymi wskutek działalności człowieka, takimi jak uprawa roli czy osadnictwo wiejskie.
• rośliny muraw napiaskowych i kserotermicznych. Na murawy kserotermiczne składają się liczne gatunki roślin sucho- i ciepłolubnych porastających niezalesione szczyty jurajskich ostańców wapiennych

Fauna parku:

• Murawy i zarośla kserotermiczne są również wspaniałym siedliskiem dla licznych owadów.
• wielkie ilości zwierząt o ogromnej różnorodności gatunkowej; wielobarwne motyle, pajęczaki, świerszcze, chrząszcze oraz szarańczaki.
• 100 gatunków ślimaków, w tym kilka bardzo interesujących. Równie dobrze poznaną grupa zwierząt w Parku są ryby.
• Z osobliwości można wymienić tracze nurogęsi gniazdujące w ilości kilku par w dziuplach przybrzeżnych drzew. Odnotowano tu stanowiska lęgowe gągoła - kaczki.

• para łabędzi krzykliwych,
• 19 gatunków gadów i płazów, warto odnotować salamandrę plamistą i gniewosza plamistego. Zasiedlenie Parku przez ssaki, z wyjątkiem nietoperzy, nie wyróżnia się niczym szczególnym w odniesieniu do obszarów przyległych.
• chomik europejski oraz bóbr i wydra.

Pozaprzyrodnicze atrakcje turystyczne:

Obok walorów przyrodniczo - krajobrazowych wielką atrakcją Załęczańskiego Parku Krajobrazowego i jego najbliższych okolic są zachowane do dnia dzisiejszego, interesujące zabytki architektury i sztuki.

W pierwszej kolejności należy wymienić tutaj budownictwo sakralne pochodzące z pierwszej połowy XVI w. - drewniane kościółki w tzw. stylu wieluńskim, o niespotykanej nigdzie indziej w Polsce architekturze i oryginalnym wystroju wnętrza. Kościółki te znajdują się w Łaszewie Rządowym (w otulinie Parku) oraz w Grębieniu, Kadłubie i Popowicach (blisko granic otuliny ZPK).

W Kępowiznie natomiast znajduje się dawny drewniany młyn wodny, który obecnie funkcjonuje jako elektryczny. W pobliżu młyna znajduje się ośrodek szkoleniowo - wypoczynkowy chorągwi łódzkiej ZHP „Nadwarciański Gród” otoczony dziką i bogatą przyrodą Załęczańskiego Parku Krajobrazowego.

Sieć rzeczna

Sucha Struga

Warta

Rezerwaty przyrody

"Dąbrowa w Niżankowicach"

"Węże"

Miejscowości w parku

Bieniec, Bieniec Mały, Bobrowniki, Draby, Działoszyn, Kamion, Kępowizna, Kluski, Krzeczów, Lisowice, Lisowice - Kolonia, Łaszew Rządowy, Mierzyce, Niżankowice, Ogroble, Przywóz, Sęsów, Stara Wieś, Toporów, Troniny, Węże, Więcławy, Załęcze Małe, Załęcze Wielkie,